Voor niet hardlopers is Texel gewoon één van de waddeneilanden, voor hardlopers (en dan vooral ultralopers) een eiland waarvan het hart sneller gaat kloppen. Het eiland van Jan Knippenberg en de 60 en 120 van Texel. Het eiland ook waar veel nederlandse toppers (TDR) regelmatig een trainingskamp beleggen. Duinen, strand, polders, dijken; je hebt er alles om heerlijk te kunnen trainen.
Komend weekend heb ik de eer om met een paar van 's lands beste ultralopers en hun coach een weekendje af te reizen naar dit bijna mythische eiland om samen te trainen. Voor mij mijn eerste kennismaking met dit eiland, een mooie training voor de Adventure Run op Ameland en de mogelijkheid om het parcours van de 60 van Texel (2011) alvast te verkennen. Ik heb er zin an!
De Mosselloop in Burgh-Haamstede is voor ons redelijk goed verlopen. Maar man, man, man, wat was het een zware loop zeg. Heel veel mul zand, lastig te belopen paden en veel vervelende pittige klimmetjes. Ik kon op zich goed meekomen, maar miste door een matige start de slag waardoor ik rond de 20ste plaats liep. Ik wist nog wel een flinke inhaalrace in te zetten, maar had al vlot door dat er geen podiumplek meer in zou zitten. Jammer, want ik voelde me op zich erg sterk. Ik werd uiteindelijk toch nog 4de bij de mannen 35 en heb genoten van de mooie omgeving.
Janna werd zelfs 3de dame in haar klasse en dat terwijl ze een enorme hekel heeft aan lopen in mul zand. Ze mocht nog een prijsje uitzoeken (iets van de Tuinen), kreeg een mooie ereprijs (glazen trofee met een afbeelding van een mossel erop) en kreeg als klap op de vuurpijl ook nog 2 kilo mosselen. Dus…. heeft er iemand een lekker en bijzonder recept voor mosselen?
Zeezuipers en mossellopers
Hardlopen | hardlopen
|
13 November 2009 | 18:59:02
Komend weekend hebben we een missie. Die missie brengt ons naar Zeeland, om te beginnen naar Schouwen-Duiveland. Daar wordt zaterdag voor de 42ste keer de Mosselloop gelopen, een cross van dik 8km door de bossen en duinen bij Burgh-Haamstede. Deze cross werd in het verleden gewonnen door o.a. Rachid Ben Meziane, John Vermeule en Bram Wassenaar. Hun namen staan gegraveerd op de wisseltrofee, het antieke mosselscheepje ZZ9, ontworpen door kunstenaar en atleet van Delta Sport, Han Reijnhout uit Middelburg. Het schijnt trouwens dat deze crossklassieker altijd een verrassende winnaar heeft, dus wie weet wat er morgen gaat gebeuren…
Volgende week ga ik (Ronnie) een weekend trainen op Texel met een stel ultralopers (JR, EvD en MdB). Van trainen krijg je dorst, erge dorst naar het schijnt, dus de tweede missie is het scoren van een kratje zeezuiper in Middelburg. De zeezuiper is een goudblond, moutig bier van hoge gisting met 8% vol. alc. Dit bier heeft een eigen karakter door het gebruik van enkele bijzondere ingrediënten: koriander, Lievevrouwebedstro en Curaçaoschil. Verder zijn er gebruikt bleke mout en ambermout, hoppen, witte kandijsuiker. Klinkt goed toch? Dit biertje is in ieder geval al een tijdje favoriet in huize Ronnie & Janna.
Van de drie doelen die ik had voor de Dotterbloemloop (15km) in Zoetermeer heb ik er helaas maar twee gehaald. Ik heb een goede tijd gelopen (52:06) en liep een goede uitslag (2de bij de H35). Mijn derde doel was erwtensoep eten (zie vorige blog), helaas is dat niet gelukt. De soep was helaas al op toen ik na het douchen een bakkie wilde halen.
Ik liep gisteren een van mijn beste 15km's ooit, slechts 19 seconden boven mijn PR. Ik had een goede start en bevond me meteen in het gezelschap van mannen (Harmen, Sandor, Aart-Peter, Folkert, Richard) die ik het afgelopen jaar niet bij heb kunnen houden. Een bewijs dat de vorm groeiende is. De kilometertijden waren prima, rond de 3:25/km, alhoewel het tempo af en toe wel wat inkakte. Achteraf had ik misschien gewoon gas moeten geven en weg moeten lopen (hoe ging het spreekwoord ook alweer?). Na 5km kwamen we in 17 minuten precies door en waren we nog met zijn vieren over (Folkert, Harmen, Richard en ik). 10km net onder de 34:30, netjes.
Terug in Zoetermeer moest er wat worden gedraaid in zo'n vervelend jaren 70/80 woonerf, wat nogal ten koste ging van het tempo (kilometertje van 3:39). Vervolgens een fietspad met wat lastige bruggetjes en viaductjes (nog een trage kilometer, dag PR). Bovendien zaten we erg naar elkaar te loeren, waardoor Sandor uit het achterveld weer aan kon sluiten. Op een kilometer voor de finish gaf Harmen gas, Folkert volgde en ik reageerde te laat. Sandor en Richard wist ik nog wel af te schudden, het gaatje met Folkert en Harmen kreeg ik helaas niet gedicht. Jammer.
Eindtijd 52:06, 7de overall, met het gevoel dat het nog een stukje sneller had gekund. Lekker. Dit zijn de tijden die ik nodig heb om straks een marathon onder de 2h40 te lopen. Ik begin nu te merken dat de aanpassingen die ik op advies van Ingrid heb gedaan in mijn eetpatroon zijn vruchten af beginnen te werpen. Ik zie deze 15km tijd dan ook niet als een een hoogtepunt, maar meer als een nieuw begin op weg naar veel snellere tijden. En volgende keer wil ik %$#@ wel erwtensoep!
Zoetermeer of Krimpen a/d IJssel
Hardlopen | hardlopen
|
04 November 2009 | 20:14:29
Zoetermeer of Krimpen a/d IJssel? Wegwedstrijd of crossen? 15km of 7.5km? Snel of langzaam? Met bekenden of solo? Ik heb lang getwijfeld aan welke wedstrijd ik komende zondag mee ga doen. Wordt het de cross in Krimpen a/d IJssel of toch de Dotterbloemloop in Zoetermeer.
Als ik heel eerlijk ben zou ik het allerliefst gaan crossen. Lekker afzien, tot mijn enkels in de blubber en erwtensoep als beloning. In Zoetermeer lopen echter heel veel bekenden mee (en Janna!), en ik denk daar met mijn huidige vorm een goede tijd en/of prestatie neer te kunnen zetten. Bovendien hebben ze bij de Dotterbloemloop ook erwtensoep :-)
Het wordt dus toch Zoetermeer. 15km. Snel, het liefst heel snel. Hoe snel? Dat zien we zondag....
Vandaag hebben we meegedaan aan de AVD cross in Dwingeloo, de traditionele opening van het cross seizoen in Noord Nederland. Ik heb meegedaan aan de masterrace over 7 ronden (bijna 8km), Janna liep de dameswedstrijd over 5 ronden en mijn broer Jerry liep zijn eerste wedstrijd ooit en heeft 5 ronden gelopen.
Ik voelde me erg sterk en kon het me veroorloven om de eerste ronden vanaf de derde plek in de wedstijd de aap uit de boom te kijken. Nummer vier had het al snel moeilijk, de nummer een en twee liepen respectievelijk 30 en 20 meter voor me. Nadat ik wat versnelde liep ik vlot het gat met de nummer twee dicht en haalden we de nummer een in de wedstrijd ook rap bij. Vervolgens liep ik heerlijk achter Dieder Senay, een razendsnelle master van 50. Hij liep erg sterk in het mulle zand, maar op de wat hardere stukken kon ik makkelijk volgen. Het gat met de nummer drie en vier liep steeds verder op en ik wist bij het ingaan van de laatste ronde dat de winst bij de heren 35 me niet meer kon ontgaan. Ik zei tegen Didier dat hij wat mij betreft mocht winnen, hij had immers bijna al het kopwerk gedaan. Didier gaf aan dat hij wel samen over de finish wilde gaan, en zo werden we samen eerste en beide eerste in onze categorie. Ik ben erg tevreden met het verloop van de wedstrijd: slim gelopen, sterke benen en mijn tijd was omgerekend mijn beste prestatie bij deze cross ooit na vijf deelnames.
Janna werd na een goede race vierde overall en won de race bij de dames 35! Tijdens haar vijfde deelname was dit ook haar beste prestatie ooit bij deze mooie en zware cross. Jerry liep ook goed en mag terugkijken op een mooi debuut. Ik bedoel: welke loper maakt nu zijn hardloopdebuut op een crosswedstrijd?
Poeh, dat was een druk loopweekendje zeg. Op vrijdagavond had Janna een vergadering met haar collega trainers van de Kieviten en op zateragochtend stond trainer in spe Dick alweer bij ons voor de deur om Janna, die zijn praktijkbegeleider is, op te halen voor zijn eerste cursusdagje in Den Haag.
Ik had bedacht om zaterdag mijn beentjes eens te testen in Gorinchem bij de Poort 6 loop (10km). Bij het verlaten van de atletiekbaan bevond ik me tot mijn eigen verbazing in de kopgroep en we liepen kilometertijden van onder de 3:20. Helaas moest ik na zo'n 4 kilometer vier mannen laten gaan. Na 5 kilometer kwam ik solo toch nog door in 16:50! Vervolgens een stuk wind tegen waar ik wat tijd verloor, maar aangemoedigd door JR wist ik tempo de laatste kilometers toch weer richting de 3:24/km krijgen en liep ik zienderogen in op de drie mannen die voor me liepen. Helaas kreeg ik het gat niet meer dicht en finishte ik als vijfde overall in 34:26 (derde bij de H35).
Het was mijn snelste 10km in meer dan een jaar tijd, en het ging bovendien redelijk makkelijk. Achteraf denk ik dat het niet nodig was geweest om de kopgroep te laten gaan, ik had teveel angst dat ik kapot zou gaan. Maar goed, er zit duidelijk nog wat rek in mijn tijden en ik denk de komende tijd misschien wel weer een paar stapjes te kunnen maken.
Zondag had ik een inspirerend dagje met een groep (top) ultralopers: vergaderen, lunchen en vevolgens een stuk lopen door de bossen bij Amerongen. Janna liep zondagmiddag een pittige halve marathon in Dordrecht (Drechtstedenloop) waar ze een mooie eerste plaats bij de dames 35 wist te halen in 1h35:31. Na inspanning komt ontspanning, dus we hebben ons zwaarbevochten prijzengeld gisteravond maar uitgegeven in de buurttapasbar!
Wind, regen, kou en modder. De spikes mogen weer tevoorschijn worden gehaald, want we gaan weer lekker crossen. Komende tijd gaan we een flink aantal crossen lopen, te beginnen met de AVD cross volgende week in Dwingeloo. Verder gaan we in de regio Krimpen/Lekkerkerk meedoen aan een crosscompetitie en wellicht dat we nog aan één of twee van de grotere crossen (Warande, NK) mee gaan doen.
Deze week heb ik al twee keer een flnk stuk onverhard gelopen op de paardenpaden in het Kralingse Bos. Nu het nog geen wintertijd is lukt dat doordeweeks nog net voordat het donker is. Vanaf volgende week zullen we wat creatiever moeten zijn... Crossen is, naast dat het erg leuk is, ook nog eens goed voor je. Je moet vreselijk diep gaan en met een beetje pech verzuur je behoorlijk. Daarnaast moet je ook nog eens je benen goed optillen, kost crossen erg veel kracht en zul je het echt merken als je "core" niet goed is getraind.
Dus, geen smoesjes, allemaal lekker crossen deze herfst en winter!
Sinds eind augustus ga ik (Janna) elke vrijdagavond braaf naar Rhoon voor zwemles. Deze zwemles wordt gegeven door Frank Huisman van Tri-Experience. Voor zover ik weet is dit de enige zwemles in de regio de speciaal bedoeld is voor triatleten. Leuk, want zo ontmoet je andere triatleten en weet je zeker dat de slag die je leert ook geschikt is voor de lange afstand.
De onderwezen zwemslag is de zogenaamde glijslag (of freestyle), zo genoemd omdat er een glijmoment in zit. De lessen van het eerste blok waren vooral gericht op de ligging in het water, ademhaling en de basis van de arm- en beenslag. Dit blok viel op zich nog mee qua moeilijkheidsgraad, de aandacht hoefde namelijk steeds maar op een onderdeel gefocust te worden.
Het enige wat echt maar niet wil lukken is goed ademhalen. Elke keer dat ik ademhaal raak ik uit balans en zakt mijn schouder weg in het water. Om dit te compenseren zet ik mijn armslag te vroeg in en komen mijn armen in het verkeerde ritme. Gevolg: ik zwem geen glijslag maar sprintslag. Niet echt handig daar de zwemafstand op de 1/8 triatlon
500 meter
is, dat is dan nog de kortste afstand.…
And the winner is.....
Hardlopen | hardlopen
|
14 Oktober 2009 | 19:49:27
Dat zul je net weer zien... de winnaar van de wedstrijd voorspelronnieseindtijdineindhoven is een hardloper die heel erg slecht tegen alcohol kan. Geloof me, ik heb dit van heel dichtbij mogen aanschouwen tijdens het weblogweekend in België (april 2007). De winnaar is dus een hardlopende weblogger, en is misschien wel de bekendste hardlopende weblogger van Nederland. Gaat er al een lichtje branden? Nog een tip: Hij traint net als ik en Koen op schema's van Rob Veer en heeft de afgelopen tijd PR na PR gelopen. Juist, de winnaar is inderdaad Running Ronald!
Het is verbazingwekkend hoeveel mensen mijn eindtijd bijna goed hebben voorspeld, maar RR zat met zijn voorspelling (2:43:59) slechts één seconde boven mijn bruto eindtijd (2:43:58). Netto liep ik trouwens 2:43:45, maar aangezien de officiële rangschikking op bruto eindtijd is heb ik ook maar de bruto eindtijd gekozen.
Dus.... het trappistenpakket gaat naar Alphen a/d Rijn. Nu denk ik dat ik Ronald nog wat moet onderwijzen op trappistengebied, dus misschien moet ik de inhoud van het pakket zelf maar vaststellen. Mijn persoonlijke favoriet is de Orval, daarna volgt de Westmalle Dubbel. Rochefort 6 wordt de derde trappist. Vervolgens de Chimay blanche en de Achel 8 (die heb ik zelf nog nooit op!). Voor het toetje gaan we terug naar Nederland: La Trappe Quadrupel.
Dan mis ik nog de Westvleteren, helaas is deze is niet zo makkelijk te krijgen. Toch ga ik mijn best doen een flesje te scoren. Ronald: van harte en proost!
Er zijn veel redenen te bedenken waarom je een marathon zou willen lopen. Omdat je hebt gewed met je vrienden terwijl je dronken was. Omdat je net 40 bent geworden. Omdat je graag zoveel mogelijk marathons loopt. Omdat je het één keer in je leven gedaan wilt hebben. Omdat je 'moet' van je werkgever. Omdat je van jezelf wilt winnen. Er zijn honderden redenen te bedenken en iedereen heeft zo zijn eigen motivatie.
Mijn reden om in Eindhoven een marathon te willen lopen was dat ik er voor mezelf een soort van toelatingsexamen van had gemaakt. Een toelatingsexamen voor het ultralopen welteverstaan. Om te slagen voor dit examen had ik mezelf twee doelen gesteld: er moest een PR worden gelopen en ik moest een vlakke marathon lopen.
Bij de start ging het gelijk al mis, ik melde me rijkelijk laat (inlopen, plassen) en moest daarom vrijwel achteraan aansluiten in het "snelle" C1 startvak. De eerste kilometers moest er dus worden geslalomd, met als gevolg dat ik meteen achter lag op mijn PR schema. Na twee kilometer ontstond er wat meer ruimte en kon ik een lekker ritme opzoeken. Inhalen, alleen maar inhalen en proberen rustig te blijven. Ontspannen door alle bekenden (Mark, Koen, Amriet, Maarten) die ik bijhaalde vriendelijk te groeten en zelfs even kort te kletsen.
Bij het 5km punt (19:07) stond Janna klaar om met me op te fietsen en me te voorzien van een natje en een droogje. Ik liep lekker en 'sprong' van groepje naar groepje. Na zo'n 7km kwam ik eindelijk in een groepje terecht dat een lekker tempo liep en tot het halve marathonpunt liepen we samen op. Het ging me af en toe iets te langzaam (3:55/km) en op die momenten voerde ik het tempo wat op. Met als resultaat dat er een paar lopers moesten lossen...
Kort nadat we tweede ronde in gingen bleef ik samen over met een Vlaamse hardloper (Kris), de rest kon het helaas niet meer bijbenen. We werkten goed samen en begonnen steeds meer lopers op te rapen, waaronder Mariska Kramer en Nadja Wijenberg. Vanaf het 30km punt kreeg ik het wat moeilijker vanwege de toenemende wind. Met wat extra gelletjes (iedere 3km) lukte het me toch om het tempo goed te houden.
Terug in het centrum van Eindhoven voelde ik wat lichte kramp opkomen, en moest ik hard werken om tempo niet in te laten kakken. Wat me wonderwel lukte. Vlak voor het 40km werd ik voor het eerst ingehaald en wel door een groepje met de snelste Benelux dame. Deze dame werd gehaasd door Armand vd Smissen. Over een luxe haas gesproken. Ik probeerde aan te haken, zette even aan aan en kwam meteen stil te staan met kramp. Au. Ik wist toch weer goed op gang te komen en na een kilometer van 4:00 ging de volgende toch weer in 3:49. Ik wist toch nog wat extra energie aan te spreken en na een laatste kilometer van 3:40 finishte ik in 2h43:45 (netto).
Minder dan een minuut verval in het tweede deel en een dik PR. Mooi. Wat had er beter gekund? Ik had me wat beter moeten verdiepen in de startvakken. De inhaalrace van het begin heeft me hoe dan ook tijd gekost.Verder wist ik dat het groepje rond de 15km echt te langzaam liep en had ik me moeten bemoeien met de organisatie van de groep door bepaalde jongens geen kopwerk te laten doen. En verder... die lichte kramp baart me een beetje zorgen, op een 50 of 60km moet dat gevoel het liefst niet komen en als het dan al komt, later aub! Dit lijkt me een kwestie van trainen en nog eens trainen.
Na afloop hebben we gezellig geborreld in Cafe 't Mulderke met een hele club loggers (oa Petra, Tiny, Dannielle, Koen, Maurice, Leonie, Ton, Bjorn en Gonda). Daarna wat gehapt en nog wat gedronken op de markt, waar we Bjorn en Maurice weer troffen. Vandaag heb ik alweer rustig een rondje uitgelopen en daarna samen met Janna gezwommen in het Pieter vd Hoogeband stadion.
Op weg naar Eindhoven: Laatste info
Hardlopen | hardlopen
|
09 Oktober 2009 | 19:14:23
Voor de liefhebbers nog wat laatste informatie over de Eindhoven Marathon. 10.00 uur: Start MiniMarathon aan de Emmasingel. 10.30 uur: Start City Run aan de Willemstraat. 11.00 uur: Start marathon aan de Emmasingel. 11.05 uur: Estafettemarathon aan de Emmasingel. 14.15 uur: Start halve marathon aan de Emmasingel.
Place your bets please
Hardlopen | hardlopen
|
07 Oktober 2009 | 19:23:11
Na maanden te hebben geleefd als een monnik met slechts een enkele zondige misstap is mijn vastenperiode bijna voorbij. Bij het einde van een vastenperiode moet er worden gefeest. Carnaval. Suikerfeest. Marathon. Ik ga ervan uit dat ik voor 13:45 aan de toog sta van café Mulderke om daar mijn eerste trappist sinds tijden te bestellen.
Voor de snelle rekenaars, ik denk inderdaad onder de 2h45 te kunnen lopen. Mijn PR (2:47:10) staat alweer 1.5 jaar en liep ik in Rotterdam, 3 weken na de niet zo goed verlopen marathon van Utrecht. In februari van dit jaar liep ik 2:49:39 in Apeldoorn op een pittig parcours onder zware omstandigheden (harde wind, sneeuw, temperaturen onder nul). Onder goede omstandigheden denk ik momenteel een tempo van 3:48/km heel lang vol te kunnen houden.
Dus…. zeggen jullie het maar, welke eindtijd ga ik lopen in Eindhoven? Voor degene die de beste voorspelling doet stel ik (heel toepasselijk) een mooi trappistenpakket samen!
Op weg naar Eindhoven: Aftellen
Hardlopen | hardlopen
|
05 Oktober 2009 | 20:59:40
De laatste week voor de marathon vind ik eigenlijk de zwaarste. Er mag nog amper worden getraind en in de loop van de week word ik steeds onrustiger. Ik lijk soms bijna afkickverschijnselen te vertonen. Ik ben sneller geïrriteerd en in slaap vallen gaat minder gemakkelijk dan normaal. En als ik dan eenmaal slaap dan droom ik dat ik mijn schoenen ben vergeten, te laat ben voor de start, verkeerd loop of bijna niet vooruit kom.
Mijn benen lijken in deze laatste week af en toe bijna letterlijk te jeuken en ik heb moeite mezelf op mijn werk te concentreren. “Marathonmarathonmarathon” spookt er om de zoveel minuten door mijn hoofd. Gekmakend. Eindelijk mag ik dan een stukje lopen, voor het eerst deze week. Er staat 4 x 1000m in marathontempo op het programma. Bij de eerste 1000m klok ik na 400m een tussentijd van 75 seconden. Ik neem iets gas terug en loop hem toch nog 3:28. Dat is slechts 22 seconden te snel… Ook de volgende drie duizendjes gaan veel te hard en ik besluit mezelf te straffen met een vijfde kilometer. Hij gaat in 3:40. Iets beter, maar nog steeds te hard.
Thuisgekomen check ik meteen de laatste weersvoorspellingen voor zondag. Rond de 15 graden, windkracht drie. Ideaal loopweer. Ik bekijk de uitslagenlijsten van de afgelopen jaren. Een plek bij de eerste tien oude mannen moet te doen zijn. Mijn gele singlet kleurt niet bij mijn oranje schoenen. Moet ik mijn haar nog een keer laten kortwieken? Als ik maar geen griep krijg. Hoe ver is het hotel van de startplek? Kan Janna de hele route meefietsen? Eten we woensdag of donderdag pannenkoeken?
Ik word gek. Ik ben gek. Ik ben een marathonloper.
Lopers marathon Zeeland: Suces en sterkte!
Hardlopen | hardlopen
|
02 Oktober 2009 | 22:20:04
Als we de weermannen en weervrouwen mogen geloven staat de lopers van de marathon van Zeeland morgen een loeizware tocht te wachten. Windkracht 7 a 8 uit het zuidwesten. De lopers hebben de wind dus pal tegen. Bovendien is het ook nog eens hoogwater, waardoor het strand moeilijk te belopen zal zijn. Dit wordt een wedstrijd voor sterke kerels, maar ook een wedstrijd voor verstandige lopers. Inmiddels voel ik me ervaren genoeg om de deelnemers nog wat laatste tips te geven:
Het heeft geen zin om op een eindtijd weg te gaan. Vergeet het maar, je mag zeker een minuut of tien of een kwartier bij je geplande tijd optellen. Misschien dat de top drie nipt binnen de drie uur loopt, het zou me verbazen als het er veel meer worden. Zoek meteen een groepje op, ook al lopen ze een een tandje langzamer dan je zelf zou willen. Vraag iedereen om kopwerk te doen en loop indien nodig in een waaier. Ga zeker niet kilometers op kop zitten sleuren, daarmee schakel je jezelf uit. Probeer er voor te zorgen dat het groepje zeker tot aan de strandopgang compleet blijft. Op het strand heb ik maar één tip: volg de Zeeuwen :-)
Eet en drink. Klinkt als een open deur, maar juist bij deze omstandigheden is het cruciaal om vanaf het begin goed te eten en te drinken. Vlak voor de start, voor de stormvloedkering, bij Neeltje Jans, voor de strandopgang Vrouwenpolder, bij het verlaten van het strand, in Domburg en Westkappelle. Kleed je niet te koud. Iets van een dun thermoshirtje met korte mouwen, een singlet, een korte tight en lange sokken is voor mij persoonlijk ideaal. Vorig jaar droeg ik zelfs handschoentjes en ik zou het dit jaar zeker weer doen als ik mee zou doen. Mocht je (lichte!) trailschoenen hebben, trek ze aan. O ja, een zonnebril is ook handig (wind, zand).
Heel veel succes morgen: ik kom supporteren en inspiratie opdoen!
Op weg naar Eindhoven: De laatste loodjes
Hardlopen | hardlopen
|
28 September 2009 | 21:54:36
Trainen voor een marathon is leuk, maar ik ben blij dat ik de zwaarste trainingen nu heb gehad. De voorbereiding is deze keer langer dan ooit geweest, met als resultaat dat ik 5 maanden achter elkaar meer dan 400km heb gelopen en 2 keer zelfs boven de 450km ben uitgekomen. De hamvraag is natuurlijk of al deze noeste arbeid zich in Eindhoven uit gaat betalen. Ik ben in ieder geval fit, voel me sterk en de griep heeft me eindelijk een keer overgeslagen.
*zoekt snel een stuk hout om af te kloppen*
De laatste test afgelopen zaterdag in Middelharnis verliep naar tevredenheid. Ondanks zware benen van een pittige trainingsweek en de warmte wist ik de 10km af te leggen in 35:27. Gisteren liep ik samen met Janna in Vlaardingen naar 1h06:27 op de 15km. Met deze tijd werd ze derde bij de dames senioren. Janna had het zwaar, maar toonde karakter door na een knappe eindsprint een achtervolgende dame nipt (1 seconde) te kloppen.
Deze week staan er nog maar vier trainingen op het programma. Donderdag mag ik nog drie keer 5km in 3:43/km. Pittig. Zondag doe nog een training van 1h30 waarin er een half uurtje op 3:50/km mag worden gelopen. Ook pittig. Maar lang niet zo pittig als een marathon…
Het is al bijna donker als ik vertrek voor mijn trainingsrondje. Ik ben dagelijks buiten, maar het valt me nu ineens op dat het fris begint te worden Ergens in de afgelopen dagen heeft de zomer plaats gemaakt voor de herfst. Het fietspad ligt vol bladeren, ze ritselen zachtjes onder mijn voeten.
Het is rustig, bijna stil zelfs. Geen wandelaars, geen fietsers en geen hardlopers. Niemand, alleen ik. In de verte zie ik de skyline van Rotterdam en onderaan de dijk begint zich een beetje mist te vormen. Ik versnel een beetje omdat ik het koud begin te krijgen. Mijn keuze voor een short en een shirtje met korte mouwen was duidelijk iets te optimistisch. Ik voer het tempo iets op en loop nu rond de 14km per uur, een tempo dat ik uren en uren vol kan houden. Mijn hoofd raakt leeg, dit is mijn manier van ontspannen.
Plots doemt er schaduw voor me op. Ik schrik me wild en spring de berm in. Het is een fietser. Een racefietser. Zonder verlichting. Aso! Sukkel! Hufter! De adrenaline giert door mijn lijf. Ik wel hem naroepen dat hij voor 1,95 een lampje kan kopen bij de HEMA, maar besef me net op tijd dat ik zelf ook geen lampje bij me heb. Nadat ik wat ben bedaard vervolg ik mijn weg.
Ik prent me in mijn hoofd morgen een reflecterend hesje aan te trekken en een lampje mee te nemen...
Tja. 1h55:06 op de 30km. Dat klinkt als een redelijk stomme actie. Toch denk ik dat vrijwel iedereen hetzelfde had gedaan als ik. Het verhaal: Tien minuten voor de start van de Beekse Marathon sprak ik even kort met Harm Sengers en Luc Krotwaar. Beide heren waren er nog niet uit wat ze gingen doen: de 30km of de 42km. Ook over het te lopen tempo waren ze het nog niet helemaal eens. Vlak na de start van de wedstrijd zag ik de mannen weer, en ze liepen een erg lekker tempo van rond de 3:45/km. Het bleek dat ze tempomakers waren voor een clubgenoot (Arie) die een snelle 30km wilde lopen. Luc en Harm hadden daarom vijf minuten voor de start besloten de marathon in 2h39 te gaan lopen. Nu had ik zelf bedacht om de eerste 2 ronden (2 x 5km) in 3:45-3:50/km te lopen en ik had dus een perfect groepje gevonden. Ik liep super ontspannen en er werd aardig wat afgekletst. Bovendien liep de koploper van de 30km een paar honderd meter voor ons.
Na 10km moest Harm helaas uitstappen met een pijnlijke hamstring en bleven we met zijn drieën over. Zelf had ik toen al besloten om bij Luc en zijn clubgenoot Arie te blijven. Het zal me namelijk niet vaak gebeuren dat ik met een grootheid als Luc op mag lopen. Het tempo ging iets omlaag naar het gewenste tempo van Arie. Met Luc die het tempo bepaalde ging het kilometers achter elkaar strak in 3:54/km. De koploper hadden we nog steeds in beeld, hoewel hij wel langzaam iets op ons uitliep. Ik vroeg aan Arie of hij zin had om te proberen in de laatste ronde naar hem toe te lopen, maar hij zei dat hij zijn eigen tempo zou blijven lopen. Langzaam zakte het tempo richting de 3:58/km en na de derde doorkomst gaf ik wat gas waardoor ik vlot een gat sloeg met Luc en Arie. Ik liep een tempo van rond de 3:50/km en zag het gat met de koploper langzaam kleiner worden. Na 25km werd ik ingehaald door Luc die even een paar kilometer tempo ging maken. Dat ging redelijk hard…. kort nadat ik door Luc was ingehaald haalde ik de koploper op de marathon bij. Vlak na een keerpunt in het parcours zag ik dat het gat met de koploper op de 30km zo’n 1:45 was. Met nog ongeveer 3 kilometer te gaan wist ik dat ik dat gat nooit meer dicht zou lopen.
Ik finishte dus als tweede en met mijn tijd van 1:55:06 was ik dik tevreden. Verre van gesloopt en ik had zelfs nog de puf om 4km rustig uit te lopen. Verstandig? Nee. Lekker? Ja!
Op weg naar Eindhoven: Via Hilvarenbeek
Hardlopen | hardlopen
|
17 September 2009 | 16:27:34
Komend weekend heb ik een erg pittige duurloop op het programma staan waarin ik een paar blokken op marathontempo moet/mag lopen. Een erg leuke training, maar ik zie het eerlijk gezegd niet zitten om deze training langs de Rotte te doen. Daar heb ik namelijk al tig keer gelopen... Ik heb daarom besloten om naar Hilvarenbeek af te reizen en de training daar af te werken. Zondag staat namelijk de Beekse Marathon op het programma en er wordt tegelijkertijd ook een 30km georganiseerd.
Nu ben ik niet zo stom als sommige andere loggende lopers en ik spreek daarom nu alvast met jullie af dat ik deze 30km in ongeveer 2h03-2h05 zal afleggen. Dat betekent dat ik begin met 10km (dit zijn twee rondes van precies 5km) in marathontempo, vervolgens de derde ronde van 11.1km rustig aan doe (Z1) en eindig de laatste ronde van 8.9km in marathontempo. Met een beetje in- en uitlopen kom ik zo op 2.5 uur uit. De opdracht is om de twee snelle blokken niet sneller te lopen dan marathontempo.
Het wordt dit weekend erg goed weer, dus het tentje gaat mee in de kofferbak.
As is verbrande turf...
Hardlopen | hardlopen
|
14 September 2009 | 10:04:15
In het startvak van de eerste manche van de halve marathon van Rotterdam voelde ik me niet helemaal op mijn plaats. Ik bevond me in het gezelschap van een Olympisch kampioen, meerdere WK deelnemers, de winnaar van de CPC en Nederlands kampioenen. Tja, daar sta je dan als tweevoudig winnaar van de Keesloop. Het voelde *understatement* wat ongemakkelijk.
Ik startte dan ook helemaal achteraan en opende toch nog in 3:24. De volgende kilometers gingen allemaal rond de 3:30 en ik kwam na 5km solo door in 17:41, op zo’n 5 seconden achter het redelijk grote groepje met o.a. Merel de Knegt. ‘Jullie lopen op een schema van 1h14’, riep de motard ze nog toe. Terug richting de Coolsingel had ik als eenzame loper aardig wat last van de tegenwind en baalde ik dat ik niet mee was gegaan met het groepje met Merel. Het gat met het groepje groeide, de kilometertijden liepen wat op en na 10km kwam ik door in 36:14. Even snel gerekend en ik had al snel door dat 1h14 er niet meer in zou zitten.
‘Had ik maar’, spookte nog door mijn hoofd en de volgende 5km liet ik de hartslag wat zakken. Bij het naderen van het keerpunt zag ik dat Fouad Fertoute, die in mijn leeftijdsklasse loopt, het erg moeilijk had en al was ingehaald door het groepje met Merel. Het tweede ‘had ik maar’ moment van de dag… Tja. Ik finishte net boven de 1h18 en werd derde in mijn categorie omdat er in de tweede manche nog iemand sneller was dan ik.
Achteraf spookt het door mijn hoofd dat ik 1h14 had kunnen lopen en had kunnen winnen in mijn leeftijdscategorie. Van de andere kant… as is verbrande turf. Ik merk dat de vorm met de dag groeit, heb zeker niet maximaal gelopen en had gisteravond zelfs nog zin om een half uurtje uit te lopen. Wel heb ik besloten om niet van start te gaan bij de Geultechniekloop in Vlaardingen (15km) over twee weken, maar om in plaats daarvan een dag eerder een 10km te lopen in Middelharnis. Die moet ik lekker maximaal kunnen lopen en geeft me de kans om een vliegende start te maken in het van Buuren circuit.
Op weg naar Eindhoven: September
Hardlopen | hardlopen
|
07 September 2009 | 21:01:35
En toen was het al weer september. Damn. Nog *slik* minder dan 5 weken tot aan de Eindhoven Marathon. De trainingen gaan erg goed, de wedstrijden wat minder. Daarom zou het wel lekker zijn om komende zondag een goede stabiele halve marathon te lopen in Rotterdam. Eigenlijk wil ik daar 1h14 lopen, maar als ik heel eerlijk ben denk ik niet dat ik dit momenteel kan.
Van trainer Rob heb ik de opdracht gekregen om zondag ontspannen te lopen en niet helemaal tot het gaatje te gaan. Nu is dat natuurlijk een rekbaar begrip, maar een goede stok achter de deur is toch wel het pittige trainingsprogramma voor deze week. Er wordt niet echt gas terug genomen en ook de week erop moet er nog goed worden doorgetraind. Tja, als ik me stuk loop in Rotterdam dan gaat dit ten koste van de trainingen voor Eindhoven.
Het plan is om zondag redelijk hard te starten, een mooi groepje op te zoeken en eens te kijken hoe de benen voelen. Lekker lopen en heel blijven zijn de hoofddoelen. Of dat nu in 1h14 of 1h18 gaat maakt me momenteel niet zo veel uit (hoewel het wel lekker zou zijn om onder de 1h15:19 te lopen).
11 oktober 2009, 11:00, Emmasingel, Eindhoven. Dan sta ik er echt!
(Alweer) Trainen in Drenthe
Hardlopen | hardlopen
|
03 September 2009 | 21:33:32
Langzaam maar zeker kom ik in marathonvorm. Na de Monnikentocht van zaterdag stond er zondag een duurloop van 3 uur in Z1 op het programma. Als we hardlopen in Drenthe dan is dat bijna altijd onverhard en ook deze keer gingen we naar de ATB route van Dwingeloo. Janna mocht een stuk mountainbiken en zou daarna ook nog een rondje gaan lopen. Ik wilde even aankijken hoe het ging na de 33km van de dag voordien. Ik begon rustig vooral omdat mijn ontbijt me een beetje dwars zat en werd al vlot ingehaald door Janna op haar mountainbike. Gaandeweg begon ik steeds makkelijker te lopen en ik had in het geheel geen last van de 33km van de vorige dag. Met het duurvermogen zit het duidelijk wel goed.
Het ATB parcours was vrij modderig, wat het lopen extra lastig maakte. Toch gingen de kilometertijden steeds verder omlaag, terwijl mijn hartslag gelijk bleef. Na 22km was ik terug bij het startpunt. Even wat gedronken, een Magnum Almond gekocht en vervolgens besloten om de ATB route tegengesteld te lopen in de hoop zo Janna tegen te komen die haar tweede rondje lopend af zou leggen. Na ruim 6km kwam ik Janna tegen en keerde ik om om samen terug te lopen naar de parkeerplaats. Ik mocht dik 34km opschrijven, waardoor het weektotaal op 147km uit kwam.
Komende weken wordt er hard doorgetraind en het accent komt steeds meer te liggen op het trainen van het marathontempo (3:45-3:50/km). Nog ruim 5 weken….
Het was enorm hondenweer toen we gisteren na Janna's eerste zwemtraining vanuit Barendrecht vertrokken naar Beilen. Onweer, hoosbuien, hagel en zelfs een boom op de weg. Na een spannend ritje kwamen we uiteindelijk rond half één aan in Drenthe. Nog even wat gedronken en snel naar bed. De wekker stond al weer om 7 uur, dus na een redelijk kort nachtje vertrokken we richting Ter Apel voor de Monnikentocht.
Ter plekke een redelijk stressvolle zoektocht naar de startplaats, maar uiteindelijk waren we toch nog aardig op tijd. startnummertje (van katoen) opgehaald, even wat bekenden begroet (Rinus, Bertus, Leonie, Kouketer), plasje en zonder warming-up van start. De eerste kilometer ging in 5:08 en de volgende 4 kilometer in iets onder de 5 minuten per kilometer. Al snel zag ik dat Iwan Kamminga die in voorbereiding is op Berlijn (doel: dik onder de 2:30) ook meeliep. De eerste 10 kilomter liep ik samen met hem op. Iwan voerde het tempo telkens iets op, maar toen we na 10 kilometer al richting de 4 minuten dreigden te gaan heb ik hem laten lopen. De route was fantastisch, door bossen, weilanden, langs kanalen en door dorpjes.
Na 20 kilometer mocht ik van mezelf wat versnellen en liep ik net onder de 4:00/km. Na 25 kilometer gaf ik nog wat meer gas, richting de 3:50/km en de laatse 3 kilometers gingen telkens in 3:45, en dit tempo voelde goed, erg goed zelfs. Iwan kreeg ik niet meer in beeld, die had ongeveer hetzelfde gedaan als ik, maar dan een flink aantal seconden per kilometer sneller. Ik finishte in 2h20, dik tevreden, lekker getraind op een super mooie route!
Nieuwe patta's: Mizuno Wave ronin
Hardlopen | hardlopen
|
27 Augustus 2009 | 22:39:28
Tot nu toe is het me nog niet gelukt om echte superwedstrijdschoenen te vinden. De Nike Lunaracer is me iets te smal, waardoor ik slordig ga lopen. Van de wedstrijdschoen van Zoot krijg ik enorme blaren onder mijn voet. De racer van Asics is me te minimaal voor een marathon. Zoekerdezoek.... en gevonden.
De Mizuno Wave Ronin moet mijn schoen voor Eindhoven worden. Lastig te krijgen in Nederland, dus gezocht op internet en voor 89 euro gekocht bij een internetshop in Frankrijk. Vanavond een eerste test gedaan op de baan: 9 x 1000m in 3:30/km. Ze gingen uiteindelijk iets sneller en de schoentjes zaten heerlijk. Volgend testmoment: komende zaterdag bij de Monnikenloop (33km).
Zo af en toe lijkt het wel alsof ons hele leven om hardlopen en tegenwoordig ook fietsen en zwemmen draait. Vandaar dat het wel eens lekker is om een paar dagen iets heel anders te doen. Naar de sauna, theater, bios, uit eten of naar een popfestival. Afgelopen dagen zijn we naar Pukkelpop in België geweest. De loopkleding ging mee, maar is uiteindelijk niet uit de tas gekomen. Zo’n festival is al een training op zich, met veel lopen, veel staan en verschroeiende hitte (37 graden op donderdag).
Normaalgesproken gaan we (bijna) ieder jaar naar Lowlands, maar dit festival was eind mei al uitverkocht (hoezo crisis?). Vandaar Pukkelpop dus, de Belgische tegenhanger van Lowlands. Er zijn veel overeenkomsten tussen beide festivals, maar er zijn ook grote verschillen. Qua muziek zijn er weinig verschillen, op Pukkelpop staan denk ik net wat meer leuke bandjes. Lowlands daarentegen heeft (veel) meer theater en andere activiteiten (LL University, Sauna, Fairtrade/Oxfam Novib dorp, marktkraampjes, etc). Je zou het niet verwachten, maar het eten is op LL een stuk beter dan op Pukkelpop. Meer keuze en betere kwaliteit. Maar ja… op Pukkelop hebben ze speciale biertjes (Grimbergen!).
Wat de balans door doet slaan richting LL is de hygiëne op het festival: Ranzige Dixies op PP versus ‘normale’ toiletten op LL. Op de camping van PP was geen afvalcontainer te bekennen en vuilniszakken werden niet uitgedeeld. Knullig. Ook op het festivalterrein stonden maar een paar kleine afvalcontainers waardoor het een nog grotere bende werd dan op LL. Tja.
Anyway: je gaat naar een popfestival voor de muziek, en niet voor toiletten met lekker zacht Popla toiletpapier. Hoogtepunten: the Whitest Boy Alive (relaxt en toch de hele Marquee platgespeeld), Patrick Wolf (drama, over the top, maar toch geloofwaardig), Yuko (mooi, ingetogen en belgisch), Jon Hopkins (hele fijne electronica), Fever Ray (fascinerende show, erg vreemde muziek), Devotchka (erg lekkere combi van mexicaanse muziek, indie en balkan ofzo), the Ting Tings (feestje!) en Hudson Mohawke (draaitafelkoning die alles door elkaar husselt). Dieptepunten? Niet echt. 50Cent was een aanfluiting, maar dat was te verwachten. Er zijn altijd bandjes waar je naar 10 minuten besluit dat het net niet spannend genoeg is (Air Traffic, Razorlight, Bombay Bicycle Club, Hanne Hukkelberg). Grappig detail is dat het belgische publiek enorm enthousiast is, ze zijn veel minder gereserveerd dan Nederlanders.
Al met al een erg leuk festival en we hebben ons meer dan uitstekend vermaakt. Vanaf nu gaat de focus (bijna) helemaal op de Eindhoven Marathon. Bijna, want deze week is het restaurantweek. We gaan woensdag dus lekker uit eten bij restaurant Zino. En daar hoort een lekker wijntje bij!
Niet zo best in Capelle West...
Hardlopen | hardlopen
|
19 Augustus 2009 | 13:12:25
De voortekenen waren goed, prima loopweer, een mooi deelnemersveld en een goed gevoel na een pittige trainingsweek. Ook bij het inlopen voelden de benen goed. Niks zou me ervan weerhouden om een mooie stabiele 34-er te lopen op de 10 kilometer in Capelle.
Ik vertrok redelijk snel en liep al vlot in vierde/vijfde positie. De eerste kilometer ging in 3:23, iets te langzaam naar mijn zin, maar op zich niet verkeerd. Ook de tweede kilometer ging nog prima, rond de 3:30. Ik werd bijgehaald door een groepje met clubgenoten Rob en Don en weblogcollega Rik. Helaas werd het bijhalen inhalen, want ik wist simpelweg niet aan te pikken. Damn. Het tempo zakte ook weg, terwijl mijn hartslag niet eens idioot hoog was, zo’n 165bpm. Dat is zo’n 5 slagen lager dan wat ik normaal haal op een 10 kilometer. Vreemd.
Ik werd na 4 kilometer door nog een groepje ingehaald en ik wist weer niet aan te pikken. Tja…. mijn podiumambities kon ik dus definitief laten varen. Uitlopen. Bah. Op 100 meter voor de finish werd ik nog een keer ingehaald en ik finishte in een teleurstellende 36:44. Rik snelde naar een fraaie tijd (34 laag) en werd derde in de wedstrijd achter winnaar Wim Padmos en Patrick Kwist.
Excuses kan ik niet verzinnen, het ging gewoon niet sneller. Een echte off-day dus, het kan niet altijd feest zijn. Het lijkt me momenteel op een of andere manier moeite te kosten om mezelf naar een tempo te pushen dat niet niet meer comfortabel is. Ik val heel rap terug naar het tempo waarin ik de afgelopen tijd met het oog op de marathon heel veel heb getraind (3:40/km). Laat ik het dan maar positief bekijken: deze trainingen zijn kennelijk goed aangeslagen, ik hoef het alleen nog maar 32.2 km extra vol te houden ;-)
De lange langzame duurlopen in de voorbereiding doe ik het liefst ergens anders dan in Rotterdam e.o.. Vorige week heb ik dik twee uur gelopen in Drenthe en gisteren heb ik drie uur gelopen in Zeeland. Eigenlijk stond er 2.5 uur op het programma, maar aangezien Janna een fietstraining van drie uur mocht doen heb ik er maar een half uurtje bij gesmokkeld.
Ik begon op (of is het bij?) Neeltje Jans, vervolgens over de pijlerdam, langs de zeedijk bij het Veerse Meer, het strand op bij Vrouwenpolder en nog een stukje duinen richting Domburg. Ik heb simpelweg de bordjes van de Marathon Zeeland gevolgd. Handig. Na 18km omgekeerd en weer terug naar Neeltje Jans. Op de heenweg tegenwind en een zwaar stuk strand, op de terugweg wind mee en een brandende zon. Een mooie en pittige training.
Tja… en zo kwam het weektotaal toch op 145km uit. Dit zijn de weken en de trainingen die er echt toe doen. Het valt me vooral op hoe makkelijk ik momenteel herstel van de af en toe best heel zware trainingen. Geen spierpijn, geen vermoeidheid, niks. Dat geeft de burger moed, veel moed zelfs. Morgen de Ronde van West, lekker knallen!
Op weg naar Eindhoven: Monnik zonder Trappist
Hardlopen | hardlopen
|
17 Augustus 2009 | 09:51:51
Heel stiekem komt de marathon steeds dichterbij. Deze weken staan dan ook in het teken van het maken van omvang, heel veel omvang. Deze week wordt de 130km gehaald en met een beetje ‘mazzel’ zelfs de 140. Topweken dus.
Het virusje heb ik vakkundig uitgeroeid en ik ben de trotse bezitter van een spiksplinternieuwe Forerunner 305 (nee geen 310XT…). Niks weerhoudt me er dus van om goed door te trainen. Volgende week dinsdag loop ik een 10km in Capelle (Ronde van West) waar ik mezelf eens goed wil testen. Even een keertje uit die comfortabele zone en een dik half uur in het rood lopen. Lekker, ik kijk er naar uit.
Daarna wordt het even puzzelen voor mij en trainer Rob. We gaan volgende week naar Pukkelpop in België, dus er kan drie dagen niet echt hard worden getraind. Wellicht een paar korte ochtendloopjes, maar dat is het dan ook wel. Na Pukkelpop gaan de oogkleppen helemaal op en ga ik 1.5 maand leven als een monnik.
Als symbolische kick-off van deze periode doe ik op 29 augustus mee aan de Monnikentocht van Ter Apel naar Bourtange. Een lekkere rustige duurloop van 33km, dat past prima in het schema. Aan het einde van deze vastenperiode (+/- 2h40 na de start van de Eindhoven marathon) mag deze monnik pas weer een trappist!
Eerlijk is eerlijk, ik zal je enorm missen. Jarenlang stond je voor me klaar, bij weer en wind, nacht en ontij. Nooit klaagde je als je weer eens met me mee moest terwijl het buiten stortregende. Geen woord, niks. Je was ook erg goed in je werk, of we nu tussen de wolkenkrabbers liepen of in een donker bos. Altijd even secuur. Die paar kleine steekjes die je hebt laten vallen vergeef ik je bij deze. Ik wil je alsnog mijn excuses aanbieden als ik je vanwege een klein foutje ooit heb uitgescholden. Nu weet ik dat je er niks aan kon doen.
Wat hebben we samen veel meegemaakt zeg. Veel hoogtepunten en een paar dieptepunten. Alleen al de marathons die we samen hebben gelopen: Dwars Door Drenthe, Rotterdam (4x), Utrecht, Zeeland, Rothaarsteig, Zuiderzee en de Midwinter. Bij elkaar opgeteld 422 kilometer! En dan nog alle trainingskilometers die we samen hebben gemaakt, met topweken van wel 160km. Je hebt overuren gedraaid, zonder dat je ook maar één keer een black-out hebt gehad of bent uitgevallen. Zelfs als je me vertelde dat je een energiedipje had hield je het braaf vol totdat we weer thuis waren. Je was een taaie!
Ik heb je laten vallen, ondergedompeld in zeewater, blootgesteld aan grote hitte en het uiterste van je geheugen gevraagd. Je bleef er stoïcijns onder. Natuurlijk kreeg je na een paar jaar last van wat ouderdomskwaaltjes, je stem viel steeds vaker weg en je had af en toe wat moeite om je te herinneren waar je was geweest. Ook thuis liet je geheugen je wel eens in de steek. Ach ja…. de ouderdom komt met gebreken.
Vorige week was het ineens voorbij… Zomaar ineens deed je helemaal niks meer. Althans, zo leek het. Je gaf immers geen kik en als je al ergens mee bezig was dan liet je het niet aan me zien. Het was alsof je in een coma was geraakt. Toch zag ik toen ik thuis je logboek bekeek dat je braaf had bijgehouden waar we waren geweest. En nadat ik je een paar keer een bemoedigende tik op je hoofd had gegeven kwam je weer tot leven. Een soort van wederopstanding! Je mocht dus mee naar Dalfsen, maar na twee kilometer gaf je het al op. Definitief. Zonder jou was het alsof ik in het duister liep. Drie kilometer later gaf ik het dus ook op, met een zwaar gemoed vanwege het geleden verlies.
Ik weet echt niet hoe vaak ik al in dit bos ben geweest. Voor mij heet dit bos dan ook simpelweg ‘het bos’, maar de officiële naam is het Terhorsterzand. Ik kwam hier al toen ik een nog een kleine koter was. Om rond te dobberen in een gele rubberboot met mijn oom Wim. Om met opa een stuk te wandelen in het bos. Om te leren schaatsen op Friese doorlopers. Om samen met mijn ouders tamme kastanjes te zoeken. Om met vriendjes kikkers te vangen. Om vreselijk op mijn plaat te gaan op mijn eerste Motobecane racefietsje. Om in de stromende regen (te) goed verstopte paaseieren te zoeken.
Als tiener ging ik minder vaak naar het bos, maar ik fietste in de warme maanden dagelijks langs de rand van het bos onderweg naar school in Hoogeveen. Af en toe croste ik op mijn snelle Peugeot racefiets op het fietspad dat dwars over de hei loopt of ging ik sporten op het trimparcours. Toen ik het ouderlijk huis eenmaal had verlaten om te gaan studeren ging ik af en toe, als ik weer eens een weekendje ‘thuis’ was, naar het bos te voor een wandeling met hond Tommie. Ook ging ik toen wel eens skaten op het mooie gladde asfalt van het fietspad. Altijd even goed oppassen met de drie wildroosters die je onderweg tegen komt… dat is een fout die je maar één keer maakt...
Pas 10 jaar later begonnen we serieus met hardlopen en werd het ineens vaste prik om het Terhorsterzand op te nemen in ons Drentse hardlooprondje. In het begin liepen we het liefst op de fietspaden, later liepen we wel eens een rondje om de spartelvijver, door het bos, over de hei en langs de Makkumerplas. Inmiddels in het rondje Terhorsterzand te kort, maar ik probeer het bos altijd op te nemen in mijn trainingen als ik weer eens in Drenthe ben.
Afgelopen weekend stond er (daags na Dalfsen/Diever) een duurloop van 2 uur op het programma. Dus: trailschoentjes aan, met de auto naar het bos gereden en vanaf de parkeerplaats meteen ‘het bos’ ingedoken. Het klassieke rondje: plas, bos en hei. Vervolgens het viaduct over de A28 overgestoken en aan de andere kant de ATB route van Dwingeloo gelopen. Op de terugweg nog even een extra lusje gepakt langs de Makkumerplas om zo op iets meer dan 27km uit te komen. Terug bij de auto bedenk ik mezelf dat ik waarschijnlijk een betere loper zou zijn als ik hier één of twee keer per week zou trainen…
Van Dalfsen naar Diever
Hardlopen | hardlopen
|
08 Augustus 2009 | 18:26:03
Laat ik heel kort zijn over ons optreden in Dalfsen... Het ging niet, en na 10 kilometer zijn we allebei uitgestapt. Te warm, zware benen, slechte kilometertijden en geen uitzicht op een podiumplek. Ik had besloten rustig te starten om van daaruit langzaam te versnellen en te hard gestarte lopers op te rapen. Na 5km voelde het tempo echter zo oncomfortabel dat ik tandje terug heb geschakeld en rustig ben doorgelopen naar het 10km punt. Daar ben ik uitgestapt (net als Rik trouwens).
Een paar minuten later kwam Janna voorbij en toen ze me zag staan besloot ze zelf ook meteen uit te stappen. Ze liep toen nog wel op een 5de plek in de wedstrijd, maar voelde al kippenvel vanwege de warmte opkomen. Twee keer een DNF dus, maar als ik zag hoe sommige lopers over de finish kwamen en hoe matig de gelopen tijden waren ben ik blij dat we deze beslissing hebben genomen.
Vandaag op naar Diever om daar bij een stuk koeler weer mee te doen aan de Oude Willem Bosloop van 21km. Een scherpe tijd lopen zit er in Diever niet in, aangezien je zo'n 17km over schelpen- en bospaden gaat. Maar dat was het doel ook niet vandaag, het doel was om lekker ontspannen, maar wel hard te lopen. Dat is gelukt, ik liep een vlakke race en finishte in 1h17:30 (tweede) en Janna won bij de dames in een tijd van 1h32:31.
Aangezien ik dit weekend geen scherpe tijd heb gelopen op de halve ga ik toch meedoen aan de halve marathon van Rotterdam. Daar moet er dan echt 1h14 worden gelopen!
Het is eindelijk zomer in Nederland en dat zullen we weten ook. De wegen naar het strand zijn een chaos, treinen rijden niet, bruggen willen niet langer open (of dicht), campinggasten gaan met elkaar op de vuist en Gordon wordt afgevoerd naar het ziekenhuis met een overdosis zonnesteek. Er wordt gezwommen, gezond, gedronken en hardgelopen.
In het park loop ik van rookwolk naar rookwolk en ruik ik afwisselend verschroeid lam, verbrande speklap of geblakerde kip. Lekker, maar niet als je aan het hardlopen bent. In het Turkse hoekje van het park wordt het vlees gegrild door vrouwen met hoofddoekjes. De mannen zijn ondertussen aan het voetballen met de kids. Ik loop verder en kom langs het Hollandse deel van het park. Hier staat een roodverbrande kerel in zwembroek worstjes te bakken terwijl zijn vrouw aan een rosétje nipt. Frans Bauer schalt uit de openstaande deuren van de auto. Ik loop langs het strandje en hier is een groep überhippe mensen rondom een BBQ stukjes stukje vlees aan het bakken. In het zand ligt al een aantal lege flessen prosecco.
Ineens zijn ook de mannen met ontbloot bovenlijf weer een niet te missen onderdeel van het straatbeeld. Dik, dun, zwart, blank, harig of kaal, in alle smaken worden de ontblote torso's aan je opgedrongen. Fietsend, lopend, op het terras of in de auto, overal zie je ze. Meestal zijn het ook nog eens de overduidelijk niet sportieve mannen die er zo bij lopen. Wat is dat toch voor vreemd exhibitionistisch gedrag? Als er één iemand een reden zou moeten hebben om in zijn blote bast rond te lopen dan ben ik het, ik ben namelijk wel aan het sporten bij 30 graden Celsius. Stelletje prutsers.
Sinds kort zijn we in het bezit van twee fraaie en snelle racefietsen, en sinds die tijd ben ik ook wat meer bezig met het observeren van wielrenners. Wij als hardlopers hebben zo onze eigenaardigheden (wat dacht je bijvoorbeeld van de flesjesgordel of die vreselijk dure multifunctionele GPS met ingebouwde hartslagmeter die je alleen gebruikt om te kijken hoever je hebt gelopen), maar wielertoeristen *kuch* coureurs kunnen er ook wat van.
Het eerste wat me opviel is dat er vreselijk veel mannetjes rondrijden op spuugdure fietsjes. Carbon frame, volledig ultegra of dura ace afgemonteerd, dat soort zaken. Niks mis mee, maar wat me ook is opgevallen is dat de meeste van die mannen ook nog eens een flink overgewicht met zich meezeulen. Dan denk ik dat het verstandiger was geweest om een wat minder dure fiets te kopen die iets minder luxe is afgemonteerd en zelf (minimaal) 10 kilo af te vallen. Dat lijkt me meer snelheidswinst op te leveren. Of is dat te simpel gedacht?
En als je dan toch op de Ferrari onder de racefietsen rijdt gedraag je er dan ook naar. Met andere woorden: fiets eens een beetje door in plaats van gezellig keuvelend naast elkaar te peddelen met een gangetje van nog geen 20km per uur. Ik doe toch ook geen lange langzame duurloop op spikes? En Michael Schumacher gaat toch niet met vrouw en kinderen een tochtje maken in zijn Formule 1 wagen? Nog zoiets: je koopt een racefiets van meer dan 2000 euro maar kennelijk had je toen geen geld meer over om een bel te kopen. Met als gevolg dat je je telkens de longen uit je lijf moet schreeuwen als je weer eens een groep hardlopers wilt inhalen. Ik heb een gratis tip voor je, koop een minifietsbel van 1.95 bij de Halfords.
Het ergst zijn misschien wel de tenues die wielrenners dragen, wat een wansmaak zeg! Ten eerste wil ik een oproep doen aan de fietskledingfabrikanten: stop alsjeblieft met het maken van zuurstokroze of gifgroene tenuetjes voor wielrenners. Het is nooit hip geweest en het gaat ook nooit hip worden. Ten tweede heb ik een vraag aan de wielrenners: waarom hijst een man van middelbare leeftijd met matig tot zwaar overgewicht zichzelf in een outfit waardoor hij eruit ziet als een rollade? In dat Rabo tenue ben je niet ineens Laurens ten Dam en met dat Skill-Shimano pakje ben je geen Kenny van Hummel (alhoewel....). Dit zijn de feiten: je bent 50, oud, dik en geen afgetrainde 20-er!
*gaat een stukje fietsen en nadenken over zijn door zichzelf geschetste voorland*
Met de aanschaf van twee snelle fietsen werd het hoog tijd om onze schuur eens goed op te ruimen. De nieuwe fietsen moeten immers veilig opgehangen kunnen worden. Er moest dus ruimte worden gemaakt in de schuur en het opruimen werd een soort van sentimental journey. Mijn oude rugzak (in stemmig oranje/groen) die mee is geweest op vakanties naar Finland, Duitsland, Corsica, Spanje, Portugal, Ierland, Slowakije, Frankrijk en Cuba. Weg ermee; gedateerd en te groot.
Ons oude koepeltentje waarin we hebben gekampeerd op Lowlands en bij de Hardloop4Daagse. Dit tentje was knus, maar veel te klein. Een paar jaar geleden hebben we daarom een grotere tent aangeschaft. Ook deze tent is mee geweest naar Lowlands en de Hardloop4daagse. Ook deze tent gaat weg, te zwaar, te lomp en erg onhandig bij het opzetten. Inmiddels zijn we trouwens de trotse bezitters van de grootste 2” tent van Quechua, lekker handig voor als we naar Pukkelpop gaan!
Onze oude tent
Veel oude zooi, maar ook nog een draagbare DVD speler die ik ooit heb gewonnen bij een wedstrijd. Het ding zat nog ongeopend in de doos… Een mini stofzuigertje dat erg handig was toen ik nog in een mini appartementje woonde in Leiden, maar nu al jaren lang ongebruikt op de plank staat. Een regenpak uit de periode dat ik nog 30 kilo zwaarder was. Oude kwasten en rollers die we hebben gebruikt bij het schilderen van het huis waar we nu wonen.
Het schuurtje is nu netjes opgeruimd, de fietsen zijn veilig opgehangen en ik heb nog twee tenten, een mini stofzuiger en een draagbare DVD speler te koop. Interesse? Kijk eens op Marktplaats!
Op weg naar Eindhoven: lek boven?
Hardlopen | hardlopen
|
26 Juli 2009 | 20:47:36
Eigenlijk ben ik al ruim een jaar wat minder goed aan het lopen. Op een enkele uitschieter na boek ik nog maar weinig vooruitgang. En dat is gek, ik train namelijk niet meer of minder dan in de periode toen ik PR na PR liep (33min op de 10km, 51min op de 15km). De trainingen gaan eigenlijk ook altijd goed en ik heb geen last van pijntjes of blessures. Nu ben ik daar niet echt gefrustreerd over, omdat de twee laatste marathons wel heel goed zijn verlopen (Zeeland en de Midwinter).
Maar wil ik dit najaar een echt snelle marathon lopen dan zal ik ook weer wat sneller moeten worden op de overige afstanden en dan vooral op de halve marathon. Ik vind dat ik binnenkort nog een keer 1h14 moet lopen op de halve afstand om straks in Eindhoven met het nodige zelfvertrouwen aan de missie sub 2h40 te kunnen beginnen. De eerste kans is over twee weken in Dalfsen en mocht het daar om wat voor reden dan ook tegen zitten dan onderneem ik in september nog een poging in Rotterdam. Gaat het goed in Dalfsen dan loop in plaats van in Rotterdam de halve van Westenschouwen. Lekker bikkelen!
Ik denk trouwens te weten waarom ik de laatste tijd wat minder goed liep. Het afgelopen jaar zijn we steeds minder vlees gaan eten en eten we zeker 3 tot 4 keer per week vegetarisch. Ook kregen we bijna geen zuivel binnen en eten we (nog steeds) vrijwel zoutloos. Als je dan ook nog eens heel erg veel traint dan bestaat er een flinke kans op tekorten (ijzer, calcium, etc). Ik eet dus sinds kort wat vaker een soepje voor de zouten en probeer iedere dag wat zuivel binnen te krijgen. Daarnaast nog wat extra mineralen en ijzer. Ik hoop dat hiermee het lek boven is!
Een van de handigste en mooiste plugins voor het programma SportTracks is de Training Load plugin. Met deze plugin kun je zien hoe zwaar je traint en hoe uitgerust (of moe) je bent. Deze plugin werkt op basis van de TRIMP waarde van je trainingen. TRIMP staat voor TRaining IMPulse en is niks meer of minder dan een getal dat aangeeft hoe hard je hebt getraind. De oorspronkelijke berekening is het product van de tijd die je hebt getraind en de gemiddelde hartslag tijdens die training.
Voorbeeldje: Als je 40 minuten hebt getraind bij een gemiddelde hartslag van 165 levert dit een TRIMP op van 40 x 165 = 6600, maar een training van 50 minuten bij een gemiddelde hartslag van 132 levert ook een TRIMP op van 50 x 132 = 6600. De eerste training is echter duidelijk zwaarder geweest dan de tweede. Om dit probleem op te lossen wordt er een wegingsfactor voor iedere hartslagzone gebruikt. Deze aangepaste formule is een optelsom van het product van de tijd die je hebt doorgebracht in iedere hartslagzone en een wegingsfactor voor de betreffende zone. Zelf gebruik ik de volgende wegingsfactoren: Z1 = 1, Z2 = 1.5, Z3 = 2.3, Z4 = 3.4, Z5 = 5
De Training Load plugin slaat aan het rekenen met de TRIMP van al je trainingen en zo kun je in één oogopslag zien hoe zwaar je hebt getraind in een bepaalde periode of op een bepaalde dag. In de grafiek hierboven zie je in het blauw de belasting op lange termijn (gem van 45 dagen) en in het groen/bruin hoe je huidige belasting (gem van de laatste 14 dagen) zich verhoudt tot de belasting op lange termijn. Simpel gesteld kun je zo zien hoe fit je bent, hoe vermoeid/uitgerust je bent en hoe het staat met de vorm. Als je na een zware periode van trainen wat (relatieve) rust neemt je vorm toe.
In de grafiek kun je zien dat ik in april vrij rustig heb getraind en ook goed uitgerust was, in mei nemen de belasting en de vermoeidheid wat toe. De Hardloop4Daagse is te zien als een soort van col van de buitencategorie en na een paar rustige weken in juni is de belasting flink opgebouwd (gedurende zo'n zes weken). De afgelopen twee weken waren weer flink rustiger, wat zich meteen laat zien in de verhouding tussen de belasting op lange en korte termijn. Natuurlijk blijft je gevoel voorop staan, maar ik vind dit zelf een heel erg handig hulpmiddel om te zien hoe zwaar ik heb getraind. Bovendien maak ik zo optimaal gebruik van de mogelijkheden van de Forerunner!
SportTracks kun je op de website www.runrun.nl downloaden (gratis)
Op weg naar Eindhoven: Niet praten maar lopen!
Hardlopen | hardlopen
|
16 Juli 2009 | 22:09:41
Op een gegeven moment ben ik maar gestopt met het praten over mijn hardloophobby met niet hardlopende collega’s, kennissen en vrienden. De meeste niet lopers uit mijn omgeving snappen toch niks van mijn verslaving en voelen zich er zelfs een beetje door geïntimideerd. In hun ogen ben ik vreemd, obsessief en veel te competitief. Komt bij dat al dat geloop niet gezond voor een mens kan zijn en dat het hartstikke veel tijd kost.
En misschien hebben ze ook wel een klein beetje gelijk. Familiebezoek? Leuk, maar dan wel gecombineerd met een wedstrijdje in de buurt. Vakantie? Een mooie gelegenheid om twee keer per dag te trainen. Naar de kroeg met vrienden? Is goed, maar ik moet eerst nog trainen. TV? Sorry, geen tijd en niet interessant. Avondeten? Pas na de training, dus op zijn vroegst om half tien. Ik kan me heel goed voorstellen dat mensen dit niet helemaal normaal vinden. Ik voldoe dus niet aan de norm, waar je bij familiebezoek rondom de koffietafel hoort te zitten en roddelt over tante Truus. Waar een vakantie hoort te bestaan uit twee weken all-inclusive aan de Turkse Riviera en een avondje kroeg bestaat uit bier, peuken en shoarma. Avondeten? Stipt om half zes en daarna lekker een paar uur onderuitgezakt op de bank TV kijken.
Uit een soort van zelfbescherming geef ik dus maar zo weinig mogelijk aanleiding om zelf te praten over hardlopen. Ik besef me dat ik anders eindig als het hardlopende equivalent van die vrijgezelle en vogelspottende oom, die werkeloze vriendin die zich kunstenares noemt, die collega die alleen maar over Feyenoord kan praten of die buurjongen die tot diep in de nacht zit te gamen.
Lopen er twee mannen in de stromende regen op het strand...
Hardlopen | hardlopen
|
12 Juli 2009 | 22:13:00
..... zegt de een tegen de ander: "Lekker loopweertje he?"
Ik heb vandaag een mini rondje Voorne gelopen, dik 27km in dik 2 uur. Het was heerlijk loopweer en ik had inspirerend gezelschap in de vorm van de winnaar van het rondje Voorne van twee jaar geleden. Voor Jeroen was het een herstart na wat blessureleed, maar zijn conditie en tempo leken niet echt geleden te hebben onder deze gedwongen pauze.
Druk kletsend vlogen de twee uur voorbij, waarbij Jeroen uiteraard het meest aan het woord was. De eerste ideeën zijn er voor wat gezamelijke trainingen met gelijkgezinden. Het uitgangspunt: Goed trainen, inspirerende omgeving, lekker eten en uiteraard trappist. Ik kijk er nu al naar uit.
Over eten en drinken gesproken, de tweede helft van de training was een kleine teleurstelling: Grimbergen dubbel voor mij (ik had toch echt een Westmalle besteld), een Leffe blond voor Jeroen. Ook nog eens vieze glazen en een heel mager bittergarnituurtje. Mottig personeel dat zich duidelijk gestoord voelde bij het kijken naar de TdF. Mijden die Salsa beachclub in Rockanje ...
Al met een heel kleine smet op een fantastische training!
Dutch Road Runners, het digitale dorpsplein voor hardlopers uit België en Nederland heeft op vrijdag 10 juli 2009 haar 250ste lid mogen verwelkomen. Het 250ste lid is Jappie Doller, een loper uit het noordelijke deel van Nederland die regelmatig opduikt in de bovenste regionen van wedstrijduitslagen.
Sinds de start in februari van dit jaar heeft het nog jonge hardloopnetwerk een onstuimige groei doorgemaakt. Op Dutch Road Runners kunnen lopers ondermeer een eigen weblog bijhouden, een vriendennetwerk opbouwen, hardloopevenementen toevoegen en discussiëren over hardlopen.
Op weg naar Eindhoven: Twee rustige weken
Hardlopen | hardlopen
|
09 Juli 2009 | 21:44:28
Voor een fanatieke hardloper is er niks vervelender dan niet mogen of niet kunnen lopen. Van een rustweek wordt ‘ie juist onrustig. Ik ben daarin niet anders dan de rest. Na een aantal intensieve weken met veel en zware trainingen is er nu een periode aangebroken waarin ik het twee weken wat rustiger aan mag doen. Trainer Rob heeft me zelfs tot twee keer toe op het hart gedrukt om me ook echt te houden aan het opgegeven programma.
Het zijn dan wel twee weken van relatieve rust, toch voel ik nu al dat ik sterker en sneller ben geworden. Dinsdag mocht er 12 x 400m worden gelopen in 78 seconden per rondje. Ik moest mezelf echt dwingen om met de rem erop te lopen, anders had ik ze alle 12 in 70 seconden gelopen. Vandaag mocht ik 5 x 1000m lopen in 3:40, dat is heel andere koek dan de 10 x 1000m in 3:20 van vorige week… Het werd uiteindelijk 3 x 2000m in 7:20, een makkie!
Komende zondag wordt er (volgens schema) twee uur in Z2 gelopen. Het plan is om met ultraloper en inspiratiebron JR een stuk te gaan trainen en brainstormen op het strand bij Rockanje. Volgend jaar wil ik het rondje Voorne lopen (en winnen), wellicht dat JR me van wat bruikbare tips kan voorzien. Ik zie de training van zondag in ieder geval als een mooie symbolische kick-off van mijn ultraloopcarriere.
Mooie Target crossbike te koop!
Hardlopen | sport
|
08 Juli 2009 | 22:13:02
Mooie crosshybride (3 jaar oud) van het nederlandse merk Target te koop. Ik verkoop de fiets omdat ik een snellere fiets voor op de weg aan ga schaffen.
Zo, het besluit is genomen en door het op deze weblog te zetten kan ik gelijk niet meer terug. Volgend jaar ga ik deelnemen aan mijn eerste (kwart/halve) triatlon!
Al jaren kijk ik met veel bewondering naar mensen die deze sport beoefenen en begon het altijd te kriebelen wanneer ik triatleten in actie zag.. Dit is een prachtige sport, dacht ik dan, lijkt me fantastisch om deze te beheersen. Nu gaat het dus gebeuren. Ik heb alleen twee problemen: Ik heb nog geen goede fiets en ik kan niet borstcrawlen.
Het probleem met de fiets is betrekkelijk eenvoudig op te lossen. Racefietsen zijn gewoon te koop in de winkel. Maar na wat speurwerk op internet bleek een fiets toch niet gewoon een fiets te zijn. Een nieuwe wereld vol technische aspecten is voor me open gegaan. Hoe hard en licht moet je frame zijn, welke onderdelen moeten hier opzitten, wat zijn goede en goedkope merken? Ik zit nu te denken aan een leuk Cube fietsje, of misschien toch die tweedehands Orbea Orca?
Het tweede probleem lijkt lastiger te tackelen. Ik zal de borstcrawl moeten leren beheersen. Vanaf augustus ga ik dan ook op zwemles. Hopelijk heb ik er talent voor….
Ik vind mezelf best een vooruitstrevende hardloper. Lichte wedstrijdschoentjes, GPS en compressiekousen, ik heb ze allemaal in mijn bezit. Ik ben dus een soort van hardloopfashionista, maar sommige looptrends laat ik gewoon aan me voorbij gaan. Inlegzooltjes, schoenen met nog meer demping en baggy shorts zijn aan mij niet besteed. Begrijp me niet verkeerd, ik snap het best dat er mensen zijn die in een lekkere wijde broek een stukje gaan hardlopen op hun Nimbusjes voorzien van orthopedische steunzooltjes. Leven en laten leven is mijn motto.
Maar toen was er ineens het hardlooprokje. Verkrijgbaar in allemaal kekke kleurtjes en voorzien van fraaie motiefjes. Jong of oud, dik of dun, overal zie je het hardlooprokje ineens opduiken. Niks mis mee, hoewel je jezelf af kunt vragen of het slim is als een vrouw van 50+ met een paar kilo meer zichzelf in zo’n knalroze hardlooprokje hijst. Hetzelfde heb ik met naveltruitjes en heupbroeken, niet doen als je er de leeftijd of het postuur niet voor hebt. Maar goed, ze gaan hun gang maar, ik heb er eigenlijk helemaal geen last van.
Een ding moet me echter van het hart… Gisteren fietste ik van mijn werk terug naar huis en zag ik iemand hardlopen in een mooi felgroen hardlooprokje. Het was lekker weer en het zag er vrolijk uit. Toch heb ik een piepklein verzoekje voor deze hardlopende persoon. Of eigenlijk is het meer een tip. Ik bedoel, als je dan zo nodig hip en vooruitstrevend wilt zijn, doe het dan wel goed. Of meneer de volgende keer alsjeblieft zijn benen wil scheren voordat hij zijn trendy hardlooprokje aantrekt!
En årligen återkommande Tävlings- och motionslopp för alla åldrar och kategorier, även mountainbike. Orsakajt´n arrangeras den 19 juni (Midsommarafton).
Volgens mij betekent bovenstaande zoiets dat er op Midzomerdag (19 juni) in Orsa (Zweden) een wandel-, hardloop- en ATB wedstrijd wordt georganiseerd voor deelnemers van alle leeftijden en categorieën. Er kan 6, 14 of 24 worden gelopen en ik heb het idee dat het een pittige loop is. En laten we nu toevallig op die dag in Orsa zijn…
De winnaar van de 14km van vorig jaar deed er toen bijna 50 minuten over terwijl hij op de marathon 2h28 heeft gelopen. De nummer 2 (Jonas Buud, ook bekend als ultraloper) liep dit jaar in Stockholm zelfs 2h24! Erkende hardlopers dus die normaalgesproken een 14km in pak hem beet 43 minuten moeten kunnen lopen. Het zal dus een zwaar tochtje worden… Leuk!
De praatgrage voorfietster
Hardlopen | hardlopen
|
07 Juni 2009 | 19:13:18
"In het huisje aan de rechterkant heeft Chiem van Houweninge gewoond." "Wat loop je op de 10km?" "Zie je die kudde schapen daar? Die vreten alle berenklauw op." "Lekker loopweer is het he?" "Ze willen hier in de Broekpolder al jaren huizen bouwen, maar de gemeente kan het er niet over eens worden." "Heb je hier al vaker gelopen?"
De voorfietser bij de 10EM van AV Fortuna door de Broekpolder was niet van het zwijgzame soort. Een plezierige afleiding, na 4km was het namelijk al duidelijk dat ik het vandaag helemaal alleen zou moeten doen. Ik had al wat gas terug genomen omdat ik merkte dat de verkoudheid die ik vrijdag had opgelopen me toch een beetje parten speelde. De loper op de tweede plek liep een flink stuk achter me, dus ik hoefde me geen zorgen te maken.
Het ging dus lekker ontspannen en ik had besloten om te proberen rond het uur binnen te komen. Mijn nieuwe schoenen zaten prima, technisch liep het lekker, het was goed loopweer en de Broekpolder is een erg mooi gebied om door te lopen. Ik finishte net boven het uur in 1h00:09. Geen spectaculaire tijd, en ik had wellicht nog wel een paar minuutjes sneller gekund. Een PR zat er echter niet in, te lastig parcours, te veel wind en te veel last van de verkoudheid. Het was goed zo.Uiteraard heb ik de voorfietser even bedankt voor zijn aangename gezelschap.
Op deze blog vind je sinds november 2005 veel, heel veel hardloopnieuws en af en toe info over onze andere hobby's: reizen, theater en muziek.
Ronnie traint sinds kort bij Rotterdam Atletiek, Janna traint (en geeft training) bij de Kieviten in Bleiswijk en Rob Veer maakt onze trainingschema's.
Janna liep op 13 april 2009 in Rotterdam naar een nieuw PR van 3:13:30 waarmee ze de snelste dame was bij de bedrijvenloop. Ronnie liep op 11 oktober 2009 een nieuw PR op de Marathon van Eindhoven waar hij 2:43:45 liep.
Janna is hard aan het trainen voor haar eerste triathlon, maar wil net als Ronnie eerst nog vlammen op 11 april 2010 in Rotterdam tijdens het NK marathon.
Van de drie doelen die ik had voor de Dotterbloemloop (15km) in Zoetermeer heb ik er helaas maar twee gehaald. Ik heb een goede tijd gelopen (52:06) en liep een goede uitslag (2de bij de H35). Mijn derde doel was erwtensoep eten (zie vorige blog), helaas is dat niet gelukt. De soep was helaas al op toen ik na het douchen een bakkie wilde halen.
Dat zul je net weer zien... de winnaar van de wedstrijd voorspelronnieseindtijdineindhoven is een hardloper die heel erg slecht tegen alcohol kan. Geloof me, ik heb dit van heel dichtbij mogen aanschouwen tijdens het weblogweekend in België (april 2007). De winnaar is dus een hardlopende weblogger, en is misschien wel de bekendste hardlopende weblogger van Nederland. Gaat er al een lichtje branden? Nog een tip: Hij traint net als ik en 
Het is al bijna donker als ik vertrek voor mijn trainingsrondje. Ik ben dagelijks buiten, maar het valt me nu ineens op dat het fris begint te worden Ergens in de afgelopen dagen heeft de zomer plaats gemaakt voor de herfst. Het fietspad ligt vol bladeren, ze ritselen zachtjes onder mijn voeten.
En toen was het al weer september. Damn. Nog *slik* minder dan 5 weken tot aan de Eindhoven Marathon. De trainingen gaan erg goed, de wedstrijden wat minder. Daarom zou het wel lekker zijn om komende zondag een goede stabiele halve marathon te lopen in Rotterdam. Eigenlijk wil ik daar 1h14 lopen, maar als ik heel eerlijk ben denk ik niet dat ik dit momenteel kan.
Heel stiekem komt de marathon steeds dichterbij. Deze weken staan dan ook in het teken van het maken van omvang, heel veel omvang. Deze week wordt de 130km gehaald en met een beetje ‘mazzel’ zelfs de 140. Topweken dus.
Dutch Road Runners, het digitale dorpsplein voor hardlopers uit België en Nederland heeft op vrijdag 10 juli 2009 haar 250ste lid mogen verwelkomen. Het 250ste lid is Jappie Doller, een loper uit het noordelijke deel van Nederland die regelmatig opduikt in de bovenste regionen van wedstrijduitslagen.
